HTML/CSS
Wat is HTML/CSS?HyperText Markup Language (afgekort HTML) is een
opmaaktaal voor de specificatie van documenten op het World Wide
Web. Cascading Style Sheets (afgekort tot CSS) is een manier om de
vormgeving voor een serie webpagina's in één keer vast te leggen.
De informatie over de vormgeving voor het hele document wordt
toegevoegd aan de HTML-code ervan.
HTML is een opmaaktaal zoals vele andere, met notaties voor het
aangeven van nadruk in tekst, van kopjes, van indeling in
paragrafen, van tabellen, en van plaatjes en multimedia (die echter
zelf niet in HTML worden gespecificeerd). HTML bestaat uit platte
tekst waarin met markeringstekens is aangegeven hoe de tekst moet
worden geïnterpreteerd, bijvoorbeld als lijst of als opschrift.
Zo'n markering wordt (naar het Engels) een tag genoemd - er is geen
goed Nederlands woord voor.
HTML wordt meestal bekeken met een webbrowser, een programma dat
HTML-documenten opvraagt en als opgemaakte tekst aan de gebruiker
toont. In de loop der jaren is het aantal verschillende
markeringstekens (tags) dat in HTML wordt gebruikt, enorm
uitgebreid. Om interpretatieproblemen te voorkomen heeft het World
Wide Web Consortium (W3C) aanbevelingen opgesteld over welke tags
geldig zijn en hoe ze moeten worden geïnterpreteerd. De
oorspronkelijke aanbeveling is een aantal malen geactualiseerd in
verband met verdere ontwikkeling van HTML. De laatst geaccepteerde
aanbeveling, HTML 5 is in 2010 geintroduceerd.
Sinds het ontstaan van HTML zijn er pogingen gedaan om het tot
een exact gestructureerde taal te maken, door te eisen dat de
syntaxis van de tags exact gevolgd wordt en hun combinatie aan een
precieze grammaticale definitie voldoet. Dit is gedaan door de
syntaxis van elke versie van HTML te beschrijven als een toepassing
van SGML, en later XML. Dit is een wezenlijke voorwaarde om een
uniforme interpretatie van HTML door software te kunnen garanderen.
De meeste gebruikers en softwareontwikkelaars hebben zich hier
nooit veel van aangetrokken, met als gevolg dat HTML-verwerkende
software in de praktijk niet op het correct gebruik van tags mag
rekenen, en de eindgebruiker niet op een consistente
interpretatie.
Een tweede continue trend in de ontwikkeling van HTML vormden de
pogingen om het tot een structurele (of logische) opmaaktaal te
maken, waarbij de tags in het document alleen structuur en algemene
eigenschappen van de tekst aangeven, terwijl de details van de
presentatie apart van het document worden gespecificeerd. Dit heeft
als voordelen dat de opmaak ineens kan worden gewijzigd voor alle
documenten tegelijk en dat er verschillende manieren van opmaken
kunnen worden gebruikt die bijvoorbeeld toegesneden kunnen zijn op
de eigenschappen van de gebruiker (misschien kleurenblind of blind)
of het weergevende apparaat (misschien een klein beeldscherm of
zwart-wit-papier). Om historische redenen is dit aanvankelijk
totaal mislukt, waardoor HTML een grote hoeveelheid
presentatiespecifieke tags heeft gekregen, maar uiteindelijk toch
doorgezet, waardoor in moderne HTML een nette scheiding van
presentatiespecificatie mogelijk is, met behulp van CSS. Daarbij
blijft gelden dat HTML niet ontworpen of geschikt is voor het
ondersteunen van willekeurige paginavormgeving.
Het derde doorlopende thema in de ontwikkeling van HTML is het
spanningsveld tussen innovatie en standaardisering. De
concurrentiestrijd tussen producenten van webbrowsers heeft een
belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van HTML. Producenten
ontwikkelden op eigen houtje nieuwe tags, die vaak niet door andere
webbrowsers werden begrepen, hadden eigen interpretaties van
stylesheets en een eigen interpretatie van JavaScript. Sommige van
deze HTML-tags zijn later opgenomen in de aanbevelingen, andere
niet. Ook nu nog zijn daarvan relicten te vinden in moderne
browsers. Bron: Wikipedi